*** บทบัญญัติแห่ง วิ.แพ่ง มาตรา 144 มิใช่ห้ามเฉพาะคู่ความ แต่รวมทั้งห้ามมิให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาด้วย ***

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 646/2556
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
มาตรา 145 คำพิพากษา ผูกพัน
มาตรา 144 ดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ
มาตรา 142 พิพากษาไม่เกินคำขอ
คดีก่อนศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาให้โจทก์ชำระหนี้ให้แก่จำเลยตามสัญญาขายสินทรัพย์ขององค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน(ปรส.) โจทก์จึงต้องผูกพันตามคำพิพากษานั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 วรรคหนึ่ง และต้องถือว่าศาลนั้นได้วินิจฉัยสิทธิของจำเลยตามสัญญาขายสินทรัพย์อันเป็นประเด็นแห่งคดีแล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ขอให้เพิกถอนสัญญาขายสินทรัพย์ โดยยกข้ออ้างซึ่งอาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าสัญญาขายสินทรัพย์เป็นโมฆะซึ่งข้ออ้างต่าง ๆ ล้วนเป็นข้ออ้างที่โจทก์สามารถยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในคดีก่อนได้อยู่แล้วซึ่งหากฟังได้ตามอ้างโจทก์ก็อาจไม่ต้องรับผิดชำระหนี้ให้แก่จำเลย จึงเป็นเรื่องที่โจทก์นำประเด็นแห่งคดีที่ศาลได้วินิจฉัยแล้วในคดีก่อนมากล่าวอ้างให้ศาลในคดีนี้วินิจฉัยซ้ำอีก ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 144 และบทบัญญัตินี้มิใช่ห้ามเฉพาะคู่ความ แต่รวมทั้งห้ามมิให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาด้วย การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยฟ้องของโจทก์ว่า คำพิพากษาในคดีก่อนผูกพันโจทก์และจำเลยนั้นชอบแล้วแต่ที่วินิจฉัยว่าสัญญาขายสินทรัพย์ตามฟ้องไม่เป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กระทำละเมิดต่อโจทก์แล้วพิพากษายกฟ้องและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนเป็นการวินิจฉัยในประเด็นแห่งคดีซึ่งมีการวินิจฉัยไปแล้วเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งเป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสง